Zbigniew Kniaziołucki


ur. 19 września 1851 r., zm. 14 kwietnia 1905 r.
pełniący obowiązki dyrektora Archiwum Krajowego Aktów Grodzkich i Ziemskich w Krakowie w latach 1890-1893

Historyk, archiwista, bibliotekarz, dziennikarz. Studiował we Lwowie (1870-1871), Wiedniu (1871-1873), Krakowie (1873) i Lipsku (1873-1875), gdzie w 1875 r. uzyskał tytuł doktora. W latach 1875-1878 był nauczycielem w Gimnazjum św. Anny w Krakowie, w latach 1901-1905 pracował jako kustosz w Bibliotece Jagiellońskiej. Od 1902 r. był kierownikiem działu literackiego w „Czasie”.

Od 1 września 1878 r. był zatrudniony na stanowisku adiunkta w utworzonym wówczas Archiwum Krajowym Aktów Grodzkich i Ziemskich w Krakowie. Zajmował się rekonstrukcją układu najstarszych ksiąg ziemskich krakowskich, przeprowadzał kwerendy majątkowe i genealogiczne, opiekował się aplikantami, czyli studentami IV roku filozofii lub prawa, z którymi opracowywał indeks do najstarszych akt sądowych. Często zastępował dyrektora Michała Bobrzyńskiego, a po jego odejściu z Archiwum w latach 1890-1893 pełnił obowiązki dyrektora, jednak bez oficjalnej nominacji. W Archiwum pracował do końca lutego 1901 r.

Publikował artykuły, recenzje, sprawozdania i felietony w „Kalendarzu Czecha” i w krakowskim „Czasie”. Brał udział w pracach nad IX tomem wydawnictwa źródłowego Volumina legum, wydawał zapiski z krakowskich ksiąg sądowych, m.in. dotyczące Mikołaja Reja.

(KF)


Źródła i wybrana literatura:
  • Archiwum Państwowe w Krakowie, sygn. IT 2483 (materiały do biografii)
  • Adam Kamiński, Zarys dziejów Archiwum Państwowego w Krakowie (1792) 1878-1952), oprac. Janina Stoksik, Biblioteka Krakowska nr 156, Kraków 2012
  • Adam Kamiński, Kniaziołucki Zbigniew, [w:] Polski Słownik Biograficzny, T. 13: 1967
  • Aniela Kiełbicka, Archiwa krakowskie na tle polskiej nauki historycznej 1878-1951, Biblioteka Krakowska nr 130, Kraków 1993
Dodaj do zakładek Link.

Komentarze są wyłączone.